Floris

Ik heb de afgelopen nachten wel weer iets beter geslapen, maar ben duidelijk nog niet helemaal fit. De koorts is gelukkig wel gedaald, maar ik ben nog wel veel verdrietig.

Gelukkig passen mama en papa goed op mij en werd ik gisteren verwend door papa met mooie piratenblokken van Winnie de Pooh.

Ik houd jullie op de hoogte hoor!

Vandaag ben ik 42 weken oud, maar ik voel me wel tachtig.

Ik ben sinds afgelopen zaterdag niet zo fit. Twee nachten ben ik rond een uur of één hard huilend wakker geworden en konden papa en mama mij maar moeilijk troosten. Eerst had ik last van verhoging, maar vandaag was het echt heel hoog en kreeg ik paracetamol. 

Mama is van haar werk thuisgebleven om bij mij te zijn, omdat ik zo verdrietig was en moest huilen. Ik ben vandaag naar de huisarts geweest en later nog eens, omdat ik de hele dag huilde en aan het einde van de middag begon met krijsen en gillen. Het is duidelijk dat het even wat minder met gaat… volgens de dokter is het een luchtweginfectie (die gepaard gaat met allerlei bijkomende klachten…. doorkomende kiezen, wat verstopping in de darmen) waardoor ik me even niet zo fijn voel.

Ik houd jullie op de hoogte, maar hier komen in ieder geval de kiekjes van de afgelopen week…

2 maart

3 maart

4 maart

5 maart

6 maart

7 maart

8 maart

Het was wel een beetje fris buiten, maar ik heb er wel enorm van genoten….. mijn allereerste bezoekje aan de dierentuin. Burgers Zoo in Arnhem is niet zo ver van ons huis en daar gingen we vandaag naar toe.

Vandaag geen helmpje op, omdat het binnen wel erg warm kan zijn. Dus een mooie muts op mijn hoofd tegen de kou!

Pinguins vind ik leuk, ze lopen heel gek.

Wat zijn dat dan voor beestjes, ze zitten heel stil in de zon. Papa zegt dat het stokstaartjes zijn.

Olifanten… die ken ik wel. Mama leest me vaak een verhaaltje voor over olifanten, maar ik wist niet dat ze zo groot waren!!!!

Olifant!

In de Bush is het erg warm. Mijn jas en muts moeten nu echt uit.

Ook ik eet een hapje in het restaurant….

We gaan verder, naar de visjes… ik val er bijna van in slaap, het is best rustgevend.

Ineens is het binnen weer wat frisser; in de woestijn hebben ze het koud gemaakt zodat de dieren een winterslaap kunnen houden…

Dan lopen we weer naar buiten, naar de aapjes. Die zijn lief.

Tijgers zijn wel stoer en kunnen net als ik tijgeren.

Het was een drukke dag, ik heb vanmiddag niet geslapen, omdat ik niets wilde missen… dus was ik erg moe aan het einde van de dag. Maar ik heb het echt geweldig gevonden!!!

Het was weer zover, vandaag mocht ik weer opdraven op het consultatiebureau. Het was wel vroeg; half negen… en eigenlijk slaap ik het liefst rond die tijd.

Ik was dus eigenlijk niet zo in de stemming voor een uitgebreid onderzoek, maar daar hadden papa en mama en die mevrouwen van het bureau geen boodschap aan. Maar goed, ik heb me laten horen en me lekker niet laten wegen…. ik was zo aan het wiebelen op de weegschaal, dat ze een redelijke gok hebben moeten doen.

Mijn rapportcijfers:

Gewicht: 10350 gram | Lengte: 77.3 cm | Hoofdomtrek: 47.8 cm

Nu zit er nog niemand aan me te plukken, dus is er geen wolkje aan de lucht…

Ik heb hier geen zin in mensen!

Nou vooruit, even stil zijn kan ik wel…

Maar nu wil ik naar huis en slapen!

Conclusie: ik groei goed, mijn gewicht blijft wat achter bij mijn lengte, maar dat is positief. Ik ontwikkel me verder goed, ik heb dan wel geen haast met kruipen, tijgeren doe ik genoeg. Er mag weer een fles af van de dokter… maar eerlijk gezegd drink ik ze nog te goed leeg, dus papa en mama wachten nog even.

Weer een week voorbij, wat gaat de tijd snel, al zeg ik het zelf. De afgelopen week, was een rustige week. Hij stond in het teken van goed eten, goed slapen en bijna een hele dag bij oma zijn. Mandarijntjes moest ik eerst niets van weten (volgens mama trok ik een gezicht alsof ik citroenen at), maar vandaag at ik een heel mandarijntje in mijn fruithapje. Ook kan ik bijzonder goed lepeltjes met eten wegslaan als ik genoeg heb gehad en mama lekker bekogelen met andijvie.

Kruipen moet ik nog steeds niets van weten, met rollen en tijgeren kom ik overal. Brabbelen doe ik wel steeds meer en steeds meer verschillende klanken. En in mijn handen klappen en nee schudden is mijn nieuwste bezigheid; ik kan het zo minutenlang doen.

23 februari

24 februari

25 februari

26 februari

27 februari

28 februari

1 maart

Je zal wel denken… wat zie ik die Floris toch vaak in beeld met een stofzuiger. Is het zo’n smeerboel bij de ouders van Floris in huis? Doet de mama van Floris de hele dag niet anders? Waarom is dat nou?

Nou, het rare was dat ik nooit eigenlijk bang ben geweest voor de stofzuiger, maar ineens dus wel. Op het kinderdagverblijf moest ik ineens huilen toen ze tussen de middag gingen stofzuigen en ook thuis liet ik merken dat ik het helemaal niet leuk vond. Op dat moment besloot mama dat stofzuigen iets leuks moest worden voor mij en liet ze me een paar keer stofzuigen. Ik vind het geweldig als dat ding bromt en lawaai maakt om de slang vast te houden. Van de week hupste (want kruipen doe ik niet) er gewoon enthousiast en kirrend achteraan! Ik vind het nu helemaal geweldig. Oh wat zal het later schoon zijn op de vloer van mijn kamer als ik het helemaal zelf kan!

Veertig weken. Toen ik werd geboren zat ik veertig weken en vier dagen bij mama in de buik. Vandaag ben ik veertig weken oud, meer dan negen maanden.

De afgelopen week stond in het teken van definitief afscheid van de maxi-cosi en hallo nieuwe Römer King Plus, een bezoekje aan tante Miranda (oud buurmeisje van mama), de bruiloft van de papa en mama van Meike (daar was ik niet bij hoor, daar ben ik nog te klein voor) en een hele dag samen met papa omdat mama naar de verjaardag van Sharon was.

In beeld zag de afgelopen week er zo uit:

16 februari

17 februari

18 februari

19 februari

20 februari

21 februari

22 februari

Een tijdje geleden was hij al gekocht, maar nu was het eindelijk zo ver… voortaan rijd ik mee in de auto in mijn nieuwe autostoel. De maxi cosi was ik echt ontgroeid, dit past me veel beter. Ik kijk me ogen uit en lach het uit onderweg!

Met de helm zit het wel een beetje krap, maar dat mag de pret niet drukken!!

Mama had via de computer een oud buurmeisje van haar terug gevonden. Vorig jaar was zij al eens bij mij op visite geweest en had ze zelfs mooie kleertjes voor me gekocht! Vandaag gingen mama en ik bij haar op bezoek en leuk dat ik het vond! Het allerleukste vond ik het geweldig grote speelkleed en die enorme ton vol duplo, die ik heerlijk omver heb getrokken….. wanneer gaan we weer????

Ik ben nu bijna net zo oud, als de tijd dat ik bij mama in de buik zat. De afgelopen week stond in het teken van een bezoek aan het ziekenhuis, aan Daan en aan Centro in Oberhausen. Ik ben ontzettend veel aan het ontdekken de afgelopen week. Ik kruip dan wel niet, maar rollen en draaien kan ik als de beste! De wipstoel gebruik ik als een rugzak, de maxicosi is nu echt verleden tijd geworden… ik word groter en deze week is dat heel duidelijk te merken.

Op het kinderdagverblijf hadden papa en mama deze week een evaluatie over hoe het met mij gaat daar. Niet alleen zijn papa en mama én ik heel tevreden over hoe het gaat, op het kinderdagverblijf zijn ze ook heel tevreden over me. Ik ga er graag heen en vind de dames heel erg lief. Ik slaap en eet er goed en speel op mijn manier met de kindjes om mij heen. Ook geef ik aan wanneer ik het genoeg vind als de andere kindjes in de gaatjes van mijn helm zitten te wroeten, of ik lang genoeg in de box heb gezeten. De box is te klein voor mij geworden; een half uurtje er in dat wil nog wel, maar daarna is het over… dan wil ik rollen! Ik ben er vrolijk en sla met mijn handjes op de tafel als we na het eten liedjes gaan zingen, ik vind dat gezellig.

Maar genoeg gebrabbeld (want dat doe ik ook veel)… tijd voor de wekelijkse fotoshoot!

9 februari

10 februari

11 februari

12 februari

13 februari

14 februari

15 februari